วันพุธที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2555

จุดสีฟ้า ใบไม้เปลี่ยนสี และความคิดถึง


ความคิดถึง
ร้างลาการเขียนบล็อกไปเสียหลายเดือน
ุก่อนตุลาคมผ่านเลย ต้องเขียนบางอย่างเสียเร็วไว
ภาพนี้เป็นพื้นหลังใหม่เอี่ยมของ oncebookk.com
เว็บขายหนังสือของร้านกาลครั้งหนึ่ง
เข้าสู่ขวบปีที่ 3 แล้ว ต้องแต่งหน้าทาปากเสียหน่อย

ใบไม้เปลี่ยนสี
เดือนตุลาคมเป็นปลายฝนต้นหนาว
วันเวลาที่เต็มไปด้วยความหลัง ความรัก และการเิดินทาง
ฉันคิดถึงใบไม้ที่ค่อยๆ บ่มเม็ดสีสวยไว้ในเนื้อใบ
แล้วค่อยๆ ระบายเฉดสวยไปทั่วหุบเขา
เพื่อผลัดใบพรูพราวในสายลมหนาว
แม้จะเป็นช่วงที่มีความกังวลกับงานประจำ
แต่การวาดใบไม้สีเหลืองส้ม ทำผ่อนคลายและเบิกบาน
หายใจได้ลึกเต็มปอด รู้สึกสงบและกระฉับกระเฉงระคนกัน
...
บอกตัวเองว่า อย่าคิดมากเลย
ดูต้นไม้สิที่สวยสง่าทุกฤดูกาล
วันเวลาของชีวิตนำสิ่งดีงามมาให้เสมอ
เราเพียงน้อมรับเอาไว้ด้วยความยินดี
เปิดใจเรียนรู้รับฟังและขัดเกลาตัวเองเท่านั้น

จุดสีฟ้า
วาดภาพต้นไม้กับฤดูกาลเสร็จแล้ว
ยังรู้สึกเหมือนขาดอะไรสักอย่าง
จึงค่อยๆ เรียงจุดวงกลมสีฟ้าเล็กๆ
เป็นพื้นหลังแสนน่ารัก
เป็นตัวแทนของความสุข
ไม่ต้องยิ่งใหญ่อะไร
เพียงเรารู้สึกสงบเบิกบานได้ง่ายๆ
ก็จะ่เชื่อมต่อกันเป็นความสุข
ที่โอบกอดชีวิตเราเอาไว้
...
ฉันเพียรหาความสุุขจากเรื่องเล็กน้อย
- ตื่นเช้าขึ้นสักนิดเพื่อยืนดูการมาเยือนของยามเช้า
- นวดไหล่ให้ตัวเองตอนอาบน้ำด้วยสบู่หอมๆ
- ห่มผ้าให้น้องตุ๊กตาก่อนนอน
- เติมน้ำให้ต้นพลูด่างหน้าโต๊ะคอมพ์
- หาชุดจานชามที่ชอบไว้กินข้าวมืออร่อย
- อ่านหนังสือเล่มที่ชอบอีกสักครั้ง
- แวะเวียนไปเยี่ยมเพจที่เพื่อนในเฟซเราชอบ
- ฟังแฟนนินทาแมว เทโพน้อย ผู้ชอบลับเขี้ยวกับขาผอมๆ ของพี่จิ๋ว
- ฟังน้องสาวนินทาหลานชาย น้องณัฐจอมโวยวาย
- ฟังแม่คุยโน่นนั่นนี่ไม่รู้จบ ก็บ้านเกิดเรามันมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นอยู่เสมอนี่นา
ฯลฯ
......

จะบอกว่ายังคิดถึงกัน
แล้วจะนำความประทับใจ
กับเรื่องราวการเปิดร้านหนังสือ
และปั่นจักรยานในเมืองอุทัยธานีมาฝากอีก
เมื่อโอกาสอำนวย


รักและยังก้าวเดินไปข้างหน้าเสมอ
นุชและจิ๋ว ^   ^


วันจันทร์ที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

คำตอบสั้น ความฝันยาว

คำถามของพรูสต์ 
สื่อเพื่อแนะนำ ทำความรู้จักกับสมาชิกของ
"เครือข่ายธุรกิจหนังสืออิสระขนาดเล็ก"
ส่งมาถึงร้านหนังสือกาลครั้งหนึ่งแล้ว 
ขอบคุณที่ให้เกียรติเราได้เป็นหนึ่งในร้านหนังสือสำคัญ
ที่ต้องผลักดันให้ความฝันเป็นจริงต่อไป
มารู้จักผู้ปลูกความฝันแลปั้นความจริง
ของร้านหนังสือกาลครั้งหนึ่ง
ผ่านคำถามของพรูสต์กัน


คุณงามความดีที่คุณยกย่อง l            ความสัตย์ซื่อ

คุณสมบัติที่คุณชื่นชอบในตัวผู้ชาย l   ความอ่อนโยน

คุณสมบัติที่คุณชื่นชอบในตัวผู้หญิง l  ความนุ่มนวล


สิ่งที่คุณชื่นชอบที่สุดในตัวเพื่อนของคุณ l ความจริงใจ


ข้อเสียใหญ่ของคุณ l    ขี้เกียจ ขุ่นมัวง่าย


ชอบทำอะไรที่สุด l       นอนมองท้องฟ้า แต่ไม่ค่อยได้ทำ


ความสุขคืออะไร l       สิ่งเล็กน้อยรายรอบตัวที่ทำให้เกิดความรื่นรมย์


ความทุกข์คืออะไร l    สิ่งที่อยู่ในใจเราเอง


ถ้าไม่เป็นตัวคุณในตอนนี้ คุณจะเป็นใคร l 

                               เป็นเศรษฐี
                               จะซื้อเมืองทั้งเมืองแล้วเปิดเป็นร้านหนังสือเสียเลย


อยากอยู่ที่ไหน l        ที่ไหนก็ได้ที่มีพื้นที่สำหรับเรา


สีและดอกไม้โปรด l   ทุกสีสันที่แต้มแต่งโลก และดอกไม้ที่รู้จักแย้มบาน


นกที่ชอบที่สุด l         นกทุกชนิดที่บินได้ (นกกระจอกเทศบินไม่ได้ ไม่เคยเห็นตัวจริง
                              เลยไม่ค่อยชอบเท่าไหร่)


นักเขียนคนโปรด l      อัลแบร์ กามู กับ แซงเต็ก ซูเปรี


กวีคนโปรด l              รพินทรนาถ ฐากูร


ตัวละครชายในนิยายคนโปรด l เจ้าชายน้อย


ตัวละครหญิงในนิยายคนโปรด l เทเรซ่า (จาก “ความเบาหวิวเหลือทนของชีวิต”

                                        ของมิลาน  คุนเดอรา)

วีรบุรุษคนโปรดในชีวิตจริง l ลุงเฮ็มมิงเวย์ เกี่ยวกับวิธีการทำงานเขียน


ไม่ชอบคนในประวัติศาสตร์คนไหนที่สุด l ฮิตเลอร์ น่าจะคนเป็นนี้แหละ


หญิงในประวัติศาสตร์ที่ชอบที่สุด l ไม่ค่อยรู้จักใคร ถ้าเป็นประวัติศาสตร์ของตัวเอง
                                             ชอบแม่กับยาย


เกลียดอะไรที่สุด l           การดูถูกคนอื่น


พรสวรรค์ที่อยากได้ที่สุด l อยากพูดเขียนอ่านได้หลายภาษ

จะได้ไม่ต้องคอยง้อนักแปลบ้านเรา (เจ็บใจที่เกิดมาพูดแต่ภาษาไทยกลางได้อย่างเดียว)

อยากตายอย่
างไ l          ตายง่ายๆ แบบไม่เจ็บ


ตอนนี้รู้สึกอย่างไร l         เครียดที่ต้องตอบคำถาม

ความผิดที่พอรับได้ที่สุด l ความผิดที่ทำไปแล้ว กล้ายอมรับผิด


คติประจำใจ l                 ทำตัวเองให้ดีก่อน


วันจันทร์ที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

อุทัยธานีศรีเมือง


ครานี้พักที่อุทัยนานสามวันสี่คืน
เดินตลาดนักยามเช้าบานใจ
แล้วฝนก็เทลงมา คล้ายอยากให้อยู่อีกสักคืน
ฟังเพลงสายฝนนานเข้า
นึกถึงเพลง อุทัยธานีศรีเมือง
ที่ไพเราะหมดจด จึงขอนำมาฝาก
ขอบคุณผู้จัดทำด้วยเจ้าค่ะ

วันเสาร์ที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

เพลงวันอาทิตย์


ต้นเพือนพฤษภาคม ฝนตก
เพลงในร้านหนังสือเล็กๆ เปลี่ยนไป
มาฟังเพลงกล่อมเด็กจากหมู่บ้าน Takeda กันเถอะ
เป็นเพลงประกอบหนังเก่าเรื่องหนึ่ง
Seven night in Japan
รักของหนุ่มสูงศักดิ์กับสาวสามัญชน
...
หนุ่มเจ้าของร้านกำลังนอนอ่านหนังสือ
กาแฟหอมๆ 
หนังสือดียิ้มเอียงอาย
ยินดีต้อนรับสู่ร้านหนังสือ
กาลครั้งหนึ่ง ณ อุทัย
....


วันจันทร์ที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2555

เรื่องรัก ในปารีส





เธอเปลือยเปล่าตอนกาล ทุกโมงยามเปลือยเปล่าอย่างเยาว์วัยและงดงามราวกับเวลาหยุดลงเพื่อเธอ เพื่อเขา นับจากวันที่เขาเห็นเธอก้าวออกจากหลังฉากภายในห้องโกโรโสของเขา

ศิลปินหนุ่มไฟแรง ปิแอร์” หลงรักนางแบบเปลือยผู้เป็นแรงบันดาลใจอันยิ่งใหญ่ของตัวเอง เขามุ่งมาดปรารถนาจะใช้ชีวิตร่วมกับเธอไปชั่วนิรันดรหากแต่ความจริงกับความฝันนั้นแตกต่างกันนัก เมื่อความรักอย่างเดียว มิอาจนำพาชีวิตของสองหนุ่มสาวไปสู่จุดหมายปลายทางอันหอมหวานอย่างที่วาดหวัง

ท่ามกลางความสับสนวุ่นวายของเมืองหลวงแห่งศิลปะที่ชื่อ ปารีส” ความรักกลับมิอาจงอกงามเติบโตได้อย่างที่คิด ท่ามกลางความสวยงามความเจริญ ในอีกด้านหนึ่งกลับปนเปื้อนด้วยความหลอกลวง อิจฉาริษยารวมถึงหน้ากากสังคมชั้นสูงที่ผู้คนให้ความสำคัญกับเปลือกหุ้มมากกว่าความงามภายใน เรื่องราวความรักของศิลปินหนุ่มกับนางแบบสาว จึงต้องเผชิญกับแรงเสียดทานจนแทบหัวใจแตกสลาย

เรื่องรักปารีส” ผลงานละเมียดละไม หากแต่กรีดลึกลงไปในใจ ของนักเขียนและกวีชาวเบลเยี่ยม กีย์ โกฟเฟต ถ่ายทอดสัมพันธ์รักระหว่างจิตกรหนุ่มผู้มีชื่อเสียงในยุคหนึ่งของฝรั่งเศส ปิแอร์ บงนาด์ กับนางแบบสาว มาร์ธ เดอ เมลิกนี ผู้เป็นทั้งคู่ชีวิตและแรงบันดาลใจในการทำงานของศิลปินหนุ่มเธอดุจดัง นางในดวงใจ” ของเขา เปลือยกายในอิริยาบถต่างๆ ในทุกๆ พื้นที่ของรังรัก เพื่อให้เขาสะบัดปลายพู่กันนับร้อยๆ ภาพ ที่ต่อมาผลงานภาพวาดเหล่านี้กลายเป็นมรดกล้ำค่าของวงการศิลปะฝรั่งเศส รวมทั้งเรื่องรักลึกซึ้งของเขาและเธอจะกลายเป็นเรื่องเล่าขานของมหานครปารีสไปชั่วนิรันดร....

กำมะหยี่ แล มุราคามิ


มีสำนักพิมพ์ให้หนังสือมาฝากขายที่ร้าน 
เราก็ดีใจกันยกใหญ่ คึกคักกันทั้งร้านก็ว่าได้
นอกจากปริมาณหนังสือจะัหนาแน่นอบอุ่นขึ้นแล้ว
ยามบ่ายของหนุ่มเจ้าของร้าน ก็มีตัวเลือกให้ละเลียดเพิ่มขึ้น
ตามประสาหนอนหนังสือ ที่ไม่เคยลืมหน้าที่หลักของตน
...
สำนักพิมพ์กำมะหยี่
ชื่อนี้มาพร้อมกับการเป็นที่รู้จักของ ฮารูิกิ มุราคามิ
แม้ผลงานของเขาจะถูกนำเสนอโดยมติชนมาก่อนหน้าต่อเนื่องหลายปี
พอมาอยู่ในมือแฟนหนังสืออย่างนี้ นักเขียนผู้นี้ก็มีชื่อหอมหวานยิ่งขึ้นในบ้านเรา
(แต่อย่างไร ก็ตามหาฉบับทีมติชนพิมพ์กันให้วุ่นไปหมดเหมือนกัน)
หากอยากทำความรู้จักให้แนบแน่นยิ่งขึ้น คลิกทางนี้เจ้าค่ะ>>>
...
ตัวอย่างงานที่เรามีขายในร้าน หรือคลิกชมทั้งหมด ทางนี้เจ้าค่ะ >>>










น้าตุ๊ มาเยือน


เมื่อเปิดร้านใหม่ๆ (วันนี้ก็จะสองปีแล้วนี่นา)
เราได้เจอน้าตุ๊ครั้งแรกที่ถนนคนเดินตรอกโรงยา
ครานั้นมาเป็นวิทยากรค่ายให้กับเด็กโรงเรียนมัธยมร่วมกับลุงศักดิ์ศิริ
จากนั้นก็พบว่าตัวเองเลือกฟังเพลงน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า
...
ขอบคุณที่มาเยือนเจ้าค่ะ 
หนังสือในร้านเราดูมีความสุขขึ้นเยอะ
...
เลือกเพลงโปรดมาฝากสองเพลง ^ ^

๑. เหมือนที่เคยเป็น

๒. เท่ารักเธอ


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...